“Για μένα, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να πείσεις τους ψηφοφόρους ότι έχει σημασία να ασχοληθούν με τις ευρωεκλογές.
Political
Δεν μπαίνω στη διαδικασία ανάγνωσης των πολιτικών οιωνών, καθώς μέχρι την Κυριακή των εκλογών οι κάλπες είναι άδειες
Political
Πρέπει κοινός στόχος να είναι να βγάλουμε τον κόσμο από το περιθώριο, ώστε να πνίξουμε την τροφοδότηση της ακροδεξιάς.
Political
Συνέντευξη στον Αντώνη Αντωνόπουλο
-Η ακραία πόλωση τείνει να θολώσει το πολιτικό διακύβευμα των ευρωεκλογών. Θεωρείται ότι αυτή η κατάσταση που τροφοδοτείται από όλες τις πλευρές θα συσπειρώσει το εκλογικό σώμα ή θα δούμε όπως ακούγεται πρωτόγνωρα ποσοστά αποχής;
Όπως λέτε το πραγματικό διακύβευμα είναι πως οι ευρωεκλογές διεξάγονται σε μια περίοδο πολιτικής αναταραχής για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένας αυξανόμενος αριθμός ευρωπαίων πολιτικών δεν ασπάζεται τη Δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τη διάκριση των εξουσιών και άλλες αξίες της ανοιχτής κοινωνίας. Μιλάμε για μια αρνητική συγκυρία που απειλεί κεκτημένα κι επιτεύξεις της Ένωσης. Με απλά λόγια, αυτό το “εθνικιστικό ντόμινο” που ελλοχεύει απειλεί να αποδυναμώσει μια Ευρώπη που αναζητά τη νέα της ταυτότητα και θέση στο ταχαίως μεταλασσόμενο παγκόσμιο τοπίο.
Τι σημαίνει αυτό για εμάς; Αντί να ασχολούμαστε με κομματικές κόντρες και μικροπολιτική, πρέπει κοινός στόχος να είναι να βγάλουμε τον κόσμο από το περιθώριο- ώστε να πνίξουμε την τροφοδότηση της ακροδεξιάς. Η κοινωνική και οικονομική επανένταξη αποφορτίζει και αποδυναμώνει την πόλωση, τίποτα άλλο. Όσο λύνουμε προβλήματα ό κόσμος θα ακούει και θα ασχολείται, όσο τρωγόμαστε μόνοι μας, θα χαιρόμαστε και μόνοι μας.
Για αυτό για μένα, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να πείσεις τους ψηφοφόρους ότι έχει σημασία να ασχοληθούν με τις ευρωεκλογές. Οτι νοιάζονται, τους επηρεάζει. Οι νόμοι που εγκρίνει το ΕΚ θέτουν τις προτεραιότητές που απαντούν σε άμεσες καθημερινές ανάγκες όλων. Ο πληθωρισμός, η ακρίβεια (τα καταναλωτικά δικαιώματα), η ασφάλεια, το περιβάλλον, η ισότητα, η ανεργία, η οικονομική ανάπτυξη, το κράτος δικαίου. Όλα επίκαιρα εθνικά θέματα που έχουν και ευρωπαϊκή οπτική.
-Η ηγεσία του κόμματος σας έχει θέσει τον εκλογικό πήχη στην δεύτερη θέση. Οι δημοσκοπήσεις όμως δεν συμφωνούν. Τι πάει λάθος;
Κύριε Αντωνόπουλε, μέχρι τη μέρα των εκλογών οι κάλπες είναι άδειες. Η ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ και η ανάδειξή του ως ισχυρής εναλλακτικής λύσης απέναντι στη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη, είναι μια πρόκληση και ένα στοίχημα που θα το κερδίσουμε, μαζί με τους προοδευτικούς πολίτες. Αποτελεί συλλογική ευθύνη της παράταξης και ατομική ευθύνη του καθενός από εμάς, να δώσουμε νικηφόρα αυτή την κρίσιμη πολιτική και εκλογική μάχη. Κόντρα σε «θεούς και δαίμονες» που απεργάζονται και προωθούν σενάρια διοχέτευσης της δυσαρέσκειας του κόσμου απέναντι στη κυβέρνηση, σε επιλογές «μπρουτάλ» ή lifestyle λαϊκισμού, που δεν αποτελούν παρά σωσίβια για να αποφευχθεί το πολιτικό ναυάγιο του κ. Μητσοτάκη. Σε αυτή την ευθύνη οφείλουμε να ανταποκριθούμε στο ακέραιο.
-Φαίνεται ότι το επικοινωνιακό μπαράζ του Στέφανου Κασσελάκη κερδίζει έδαφος στο ρινγκ της πολιτικής αντιπαράθεσης. Μήπως τελικά ο πολίτης βαρέθηκε τις ατέρμονες υποσχέσεις και θέλει τελικά να ζει το “παραμύθι” του;
Η αντιπαράθεση πρέπει να έχει και κάποιο ουσιώδες διακύβευμα που αφορά τη ζωή του πολίτη. Αλλιώς δεν είναι πολιτική, αλλά Game of Thrones. Επικοινωνιακό κυνήγι ψήφων και ευχολόγια έχουμε χορτάσει όλες και όλοι. Γνωρίζω καλά πως η εποχή καλλιεργεί το θυμικό αντί του λογικού, το ασυνείδητο έναντι του συνειδητού. Ο μοντέρνος τρόπος ζωής, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα λεγόμενα “eco-chambers” διαμορφώνουν μια κατακερματισμένη δημόσια σφαίρα όπου οι πολιτισμικές τάσεις, τα ένστικτα, και τα συναισθήματα ορίζουν τα γεγονότα στο “παραμύθι” όπως λέτε του καθενός. Η πλειοψηφία των πολιτών, επιζητούν προγραμματικό και τεκμηριωμένο λόγο, υπεύθυνη, συγκροτημένη και ορθολογική ανταλλαγή απόψεων με σκοπό τη δημιουργία κοινών τόπων-χώρων συναινέσεων. Κάτι που δεν είναι θέμα μετριοπάθειας. Αλλά αντίληψη πως πολιτική είναι η δύναμη των ιδεών να γίνουν νομοθετικές πράξεις, να επηρεάσουν την καθημερινότητα μας. Αλλιώς απλώς παγιδευόμαστε σε στείρους κι ατέρμονους φαύλους κύκλους ιδεολογικών αντιπαραθέσεων. Υπεραναλύουμε προβλήματα σε παιχνίδια ευθυνών, αντί να δημιουργούμε λύσεις. Εγώ αυτά βαρέθηκα, και νομίζω και η πλειοψηφία των πολιτών..
-Είστε ένας άνθρωπος, έντονα πολιτικοποιημένος και επιτυχημένος στον τομέα σας. Τι είναι αυτό που σας κάνει να μπείτε σε αυτή τη διαδικασία όπου η “τοξικότητα” περισσεύει;
Πράγματι ακούω συχνά πως για να αποφασίσει ένας σοβαρός (το τονίζω) άνθρωπος να ασχοληθεί με την πολιτική στην Ελλάδα σήμερα, ή τρελός πρέπει να είναι ή… τρελός! Ε αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα, και δε φτάνει να το αναγνωρίζουμε, πρέπει και να το αντιμετωπίσουμε. Ο δικός μου τρόπος είναι να “ρίξω” το κορμί μου στη μάχη. Στην τελική, προτιμώ να εκτεθώ άμεσα στην τοξικότητα, πολεμώντας την, παρά να την αποφεύγω χτίζοντας τα τείχη και τα σιλό μου, και σα θεατής να τη βλέπω να “τρώει” το περιβάλλον μου, τους γύρω μου, την κοινωνία που ανήκω. Ίσως αυτό ακούγεται λίγο “παππουδίστικο”. Δε με πειράζει, είμαι παραδοσιακός ως προς το ότι θεωρώ ότι όλες και όλοι πρέπει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να ασχολούμαστε με την πολιτική. Δεν είμαι όμως παραδοσιακός πολιτικός. Αυτό γιατί κρατώ ζωντανό ένα ρομαντισμό χρόνια, ένα όραμα που μου επιτρέπει να απορροφώ και να εξατμίζω την τοξικότητα. Αγαπώ αυτό που κάνω. Αυτό δε σημαίνει πως είμαι αφελής ή αιθεροβάμων. Ξέρω καλά το “παιχνίδι”, τον κυνισμό που τρέφει και απαιτεί, τις θυσίες, τους συμβιβασμούς. Κανείς δεν είπε ότι θα είναι εύκολο, αλλά κάπως αισθάνομαι ότι για να αλλάξουν τα πράγματα πρέπει πρώτα απ’όλα να ξεβολευτούμε, να τσαλακωθούμε λίγο από μόνοι μας.
